ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗΣ;
- Ποια είναι η Εταιρεία Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής;
- Ποια είναι τα μέλη της Εταιρείας Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής;
- Ποιοι είναι οι στόχοι μας;
- Μία ματιά στο έργο που έχουμε κάνει
- Στήριξη της Εταιρείας Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής
- Ποιος είναι ο τρόπος ίδρυσης μιας Εταιρείας Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής στον δικό σας τόπο;
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗΣ;
Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής είναι ένας διεθνής οργανισμός, που περιλαμβάνει το σύνολο των Εταιρειών Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής ανά την Ευρώπη και οι οποίες έχουν στόχο την προώθηση της χειροπρακτικής στην κάθε χώρα.
Ο σκοπός της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής είναι δημιουργία ενός κοινού πλαισίου ανταλλαγής ιδεών, η ανάπτυξη κοινής πολιτικής και η προώθηση της χειροπρακτικής ως ανεξάρτητης επιλογής μέσα στο σύστημα Υγείας στις Ευρωπαϊκές χώρες.
Οι χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής επί του παρόντος είναι: η Δανία, η Μ.Βρεττανία, η Γαλλία, η Φινλανδία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία, η Ελβετία και η Ελλάδα.
- ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗΣ;
Σε γενικές γραμμές, ασθενείς που έχουν βοηθηθεί από τη χειροπρακτική και κατ’επέκταση έχει αναβαθμισθεί η ποιότητα ζωής τους. Τα άτομα αυτά που σε προσωπικό επίπεδο, ή και σε ομάδες, θέλουν να παράσχουν τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τη χειροπρακτική και να στηρίξουν την ανάπτυξη της χειροπρακτικής στη χώρα τους και στην Ευρώπη.
- ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΜΑΣ;
. Η προώθηση της χειροπρακτικής στην Ευρώπη, έτσι ώστε να έχει πρόσβαση οποιοσδήποτε έχει ανάγκη χειροπρακτική περίθαλψη από αρμόδια και επαρκώς καταρτισμένα άτομα.
. Η ίδρυση Εταιρειών Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής και η ανάπτυξη κοινών ενδιαφερόντων και δραστηριοτήτων για την κατοχύρωση της χειροπρακτικής σε όλη την Ευρώπη, τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Εταιρείας, καθώς και της αντίστοιχης Διεθνούς.
. Η δημιουργία αλληλεγγύης μεταξύ ασθενών και χειροπρακτών στην Ευρώπη, μέσω της προώθησης των κοινών τους συμφερόντων.
- ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ
Η Εταιρεία Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής απαρτίζεται από μέλη σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο και βοηθά στην προώθηση του ανεξάρτητου επαγγέλματος του χειροπράκτη στην Ευρώπη.
Ο Σύνδεσμος των Ευρωπαίων επαγγελματιών και ο κύκλος τους εργάζεται με σκοπό να επηρεάσει κάποιες αποφάσεις σε πολιτικό επίπεδο. Σε εθνική βάση, το έργο των Εταιρειών Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής πρέπει να εστιάζεται στη Βουλή και τα κόμματα, μπορεί όμως και ν’ αφορά σωματεία και εργατικά κινήματα, έτσι ώστε να αποκτήσει ευρεία και μαζική υποστήριξη.
Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής δραστηριοποιείται σε κάποια χώρα μόνο αν κάτι τέτοιο ζητηθεί από την αντίστοιχη εταιρεία της χώρας, και σε πλήρη συνεννόηση με την Διεθνή Εταιρεία Χειροπρακτικής και την Ευρωπαϊκή Ένωση Χειροπρακτών.
Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής χρησιμοποιεί δύο τρόπους διάδοσης πληροφοριών και ιδεών: νέα με τη μορφή επιστολών που αποστέλλονται κατά διαστήματα από τον Πρόεδρο, συνεδριάσεις του συμβουλίου μελών και εξουσιοδοτημένων ατόμων.
Η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής ανταλλάσσει με τις κατά τόπους εταιρίες φυλλάδια, αφίσες, άρθρα, videos, κλπ. Παρέχει πληροφορίες και εργασίες. Μία αντίστοιχη Εταιρεία πρέπει πάνω απ’ όλα ν’ αναζητήσει άτομα που προτίθενται να κάνουν εθελοντική δουλειά, όπως αφοσιωμένους ασθενείς, φίλους και συγγενικά πρόσωπα.
5. ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗΣ
Για την ετήσια συνδρομή της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Υποστηρικτών της Χειροπρακτικής δεν έχει ορισθεί συγκεκριμένο ποσό κατ’ άτομο μέχρι στιγμής. Είναι αυτονόητο ότι, κάποιες μικρότερες εταιρείες δεν είναι σε θέση να συγκεντρώσουν μεγάλα ποσά, οπότε θα συνεισφέρουν αυτό που μπορούν. Οι παλαιότερες και μεγάλες εταιρείες κάνουν τις μεγαλύτερες συνδρομές, και στις οποίες η Ευρωπαϊκή Εταιρεία είναι ευγνώμων. Μεγάλη βοήθεια αποτελούν επίσης συνδρομές από την Ευρωπαϊκή Ένωση Χειροπρακτών καθώς και από διάφορες διεθνείς εταιρείες χειροπρακτών.
- ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ ΜΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΩΝ
ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΤΟΠΟ;
Για ιδέες, φυλλάδια, έντυπα, περιοδικά, μπορείτε να επικοινωνείτε με τον
Γιαβανίδη Μανόλη Giavanidis Manolis
2106401010 +30 2106401010
Ο χειροπράκτης αντιμετωπίζει παθήσεις του μυο-σκελετικού συστήματος εκτελώντας χειρισμούς στις αρθρώσεις και τους μύες της ράχης, της λεκάνης, των χεριών και των ποδιών με τα χέρια του, και χωρίς τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων. Μαζί με τον οικογενειακό ιατρό, ο χειροπράκτης απαρτίζει ένα τμήμα των Υπηρεσιών της Δημόσιας Υγείας που αφορά τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων που δημιουργούνται από λειτουργικές διαταραχές. Αν υποφέρετε από πόνο και θεωρείτε ότι η χειροπρακτική μπορεί να σας απαλλάξει από το πρόβλημά σας, επισκεφτείτε έναν χειροπράκτη και συμβουλευτείτε τον. Αν μετά από λεπτομερή εξέταση, εκτιμήσει ότι το πρόβλημα δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά του ή ότι κάποιο άλλο είδος θεραπευτικής προσέγγισης θα σας έδινε καλύτερα αποτελέσματα, θα σας παραπέμψει για θεραπεία ανάλογα, στον οικογενειακό ιατρό, στο νοσοκομείο ή σε άλλον ειδικό.
- Μυϊκή ένταση και ευζωία
Εάν κάποιος νοσεί, τότε και οι μύες του βρίσκονται σε τάση. Οι αρθρώσεις γίνονται άκαμπτες και διαταράσσεται η φυσιολογική λειτουργία των νεύρων που εξέρχονται από τον νωτιαίο μυελό από τα μεσοσπονδύλια διαστήματα. Πρόκειται για μία αυτοενισχυόμενη διαδικασία που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη μυϊκή τάση. Αυτό οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο, που συχνά δεν είναι εύκολο να διακοπεί, εκτός και αν παρεμβληθεί η χειροπρακτική προσέγγιση στους μυς και τις αρθρώσεις. Μετά τη θεραπεία, η ράχη είναι πιο ευλύγιστη και χαλαρή και οι μύες πιο ξεκούραστοι. Ολόκληρο το σώμα είναι πιο ανάλαφρο, σαν να έχει απαλλαγεί από ένα βάρος.
- Ο ρόλος του Χειροπράκτη
- ΑΙΤΙΑ
- ΕΚΤΙΜΗΣΗ
- ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
- ΕΞΕΤΑΣΗ
- ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ
- ΠΡΟΛΗΨΗ
είναι
. να εντοπίζει τη μη φυσιολογική λειτουργία των αρθρώσεων και των μυών του σώματος
. να εκτιμά την πάθηση και να σταθμίζει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των πιθανών τρόπων αντιμετώπισης
. να αποκαθιστά τη φυσιολογική λειτουργία, αν είναι εφικτό, μέσω της χειροπρακτικής ή να παραπέμπει τον ασθενή για θεραπεία σε άλλον αρμόδιο ιατρό
. να παρέχει συμβουλές έτσι ώστε να προλαμβάνονται τυχόν νέες λειτουργικές διαταραχές, ενδεχομένως και σε συνδυασμό με κάποιο προπονητικό ή άλλο πρόγραμμα ασκήσεων, και
. να ερευνά τη μη φυσιολογική λειτουργία της μηχανικής του σώματος (εμβιομηχανική)
2.1 Αίτιο
Ο πρωταρχικός στόχος του χειροπράκτη είναι να εντοπίσει το αίτιο της μη φυσιολογικής λειτουργίας και να προσδιορίσει την προέλευσή του.
Προκειμένου να εξηγήσει το αίτιο της διαταραχής έτσι ώστε να κάνει την εκτίμηση, μπορεί να χρειαστεί να κάνει κάποιες ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς, την εργασία, τη γενικότερη υγεία της οικογένειας, ατυχήματα που έχουν συμβεί στο παρελθόν, ίσως και άλλα πιο προσωπικά θέματα.
Όλοι οι χειροπράκτες έχουν ορκιστεί να τηρούν την επαγγελματική εχεμύθεια.
2.2 Διάγνωση
Η κλινική εξέταση του χειροπράκτη περιλαμβάνει εξέταση και των αρθρώσεων και των μυών, και ενδεχομένως, των νευρολογικών αντανακλαστικών, του σφυγμού, της αρτηριακής πίεσης, της καρδιάς και των πνευμόνων, ακόμη και ανάλυση ούρων. Συγκεκριμένα, η χειροπρακτική εξέταση συνίσταται σε:
Επισκόπηση
Ό,τι μπορεί να δει ο χειροπράκτης.
Ψηλάφηση
Ό,τι μπορεί να νιώσει ο χειροπράκτης με την αφή
Ακτινογραφία
Έλεγχος της στάσης της ράχης, προσθοπίσθια και πλαγία, της θέσης της κεφαλής, της στάσης των ώμων και των ισχίων, και της σχέσης χεριών και ποδιών. Ο χειροπράκτης θα θελήσει επίσης να δει τον τρόπο που στέκεται ο ασθενής, τον τρόπο που κινείται, και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το μυϊκό του σύστημα. Η εξέταση αυτή δίνει στον χειροπράκτη μία εικόνα του προβλήματος. Η ψηλάφηση μπορεί να είναι στατική (με τον ασθενή ακίνητο) ή δυναμική (με τον ασθενή να υποβάλετε σε κίνηση).
Ο βασικός σκοπός της στατικής ψηλάφησης είναι ο προσδιορισμός της σταθερότητας και της θέσης των αρθρώσεων και των μυών.
Η δυναμική ψηλάφηση αποκαλύπτει το εύρος ή τον περιορισμό της κίνησης των αρθρώσεων που εξετάζονται.
Σε περίπτωση που κρίνεται απαραίτητο από τον χειροπράκτη, μπορεί να ζητηθεί από τον ασθενή κάποια ακτινογραφία. Αυτή η πλάγια ακτινογραφία μπορεί να δείχνει μια συγγενή συγκόλληση του 2ου και του 3ου σπονδύλου, έναν εκφυλισμένο δίσκο μεταξύ 3ου και 4ου σπονδύλου, και απώλεια της φυσιολογικής πρόσθιας καμπυλότητας (ευθειασμός). Όπως και η ψηλάφηση, η ακτινογραφία μπορεί να είναι στατική ή δυναμική, ή και τα δύο. Συνηθέστερα είναι στατική (με τον ασθενή ακίνητο). Οι ακτινογραφίες λαμβάνονται προσθοπισθίως και πλαγίως. Σε μία δυναμική εξέταση, ένα τμήμα της σπονδυλικής στήλης απεικονίζεται σε δύο διαφορετικές στάσεις, για παράδειγμα με την κεφαλή να κλίνει προς τα εμπρός και μετά προς τα πίσω. Η σύγκριση μεταξύ των ακτινογραφιών αποκαλύπτει την κινητικότητα των αρθρώσεων.
2.2 Θεραπεία
Όταν η εκτίμηση οδηγεί τον χειροπράκτη στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα σας μπορεί να αντιμετωπιστεί ή να ανακουφιστεί από τη χειροπρακτική, τότε προσφέρει ένα πλάνο θεραπείας.
Εάν παράλληλα, κρίνεται ότι η πάθηση μπορεί να υποβοηθηθεί από κάποια άλλη παράλληλη θεραπευτική προσέγγιση, ή απαιτείται άλλος τρόπος αντιμετώπισης τελείως διαφορετικός, τότε ο χειροπράκτης οφείλει να ενημερώσει τον ασθενή γι’ αυτό.
Ο χειροπράκτης εφαρμόζει στους μυς και τις αρθρώσεις διάφορες ανατάξεις, όπως ήπιες ή ταχείες εφαρμογές πίεσης προκειμένου ν’ αποκατασταθεί η κινητικότητα των αρθρώσεων. Οι αρθρώσεις μπορεί και να διαταθούν ελαφρώς, ενώ στους μυς μπορεί να εφαρμοστούν διάφοροι τρόποι πίεσης.
Η χειροπρακτική προσέγγιση είναι συνήθως ανώδυνη και πολύ χαλαρωτική. Κάθε είδος κούρασης που νιώθει κανείς μετά τις πρώτες επισκέψεις μπορεί να είναι ενδεικτικό του ότι το σώμα χρειάζεται ανάπαυση. Επίσης, είναι πιθανό ένα ελαφρύ μυϊκό άλγος, παρόμοιο με αυτό που νιώθει κανείς μετά από εκγύμναση που ακολουθεί μακριά περίοδο απραξίας. Πρόκειται για πολύ φυσιολογική αντίδραση.
Η θεραπεία συνίσταται σε μερικές επισκέψεις ή σε μία σειρά επισκέψεων, αναλόγως βέβαια με την έκταση της αρχικής λειτουργικής βλάβης. Ανάλογα επίσης με την φύση της πάθησης είναι και τα χρονικά διαστήματα που παρεμβάλλονται μεταξύ των επισκέψεων.
Σε γενικές γραμμές, όσο πιό σύντομα σχετικά με την έναρξη του προβλήματός του ξεκινήσει κάποιος τις συνεδρίες, και σε συνάρτηση με μία καλή γενική κατάσταση υγείας, τόσο λιγότερες χρειάζεται.
2.3 Επιπλοκές
Επιπλοκές μπορεί να προκύψουν με κάθε είδος αποτελεσματικής θεραπείας. Εντούτοις, η εμπειρία πολλών ετών δείχνει πως συμβαίνουν σπανιότατα με τη χειροπρακτική θεραπεία.
2.5 Πρόληψη
Τα προληπτικά μέτρα για τη μείωση τυχόν υποτροπών λαμβάνονται αμέσως μόλις γίνει η διάγνωση και ξεκινήσει η θεραπεία. Συνίστανται σε :
Συμβουλές
Εκπαίδευση και ασκήσεις για τη ράχη
Τακτικούς επανελέγχους.
Οι συμβουλές που δίνονται προληπτικά αφορούν τη βελτίωση:
. της στάσης σώματος σε καθιστή θέση
. του τρόπου με τον οποίο κανείς κάθεται και σηκώνεται
. του τρόπου με τον οποίο κανείς σηκώνει και κουβαλά αντικείμενα
. του τρόπου με τον οποίο κανείς φταρνίζεται και βήχει
. του τρόπου με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζει το άγχος
. του τρόπου με τον οποίο διατρέφεται
όπως και την αποφυγή:
. των μη ισορροπημένων κινήσεων
. του λανθασμένου τρόπου στάσης στην εργασία
. της έκθεση όλου του σώματος σε κρύο
Είναι πιθανό να μην μπορεί κανείς να επανακτήσει την τέλεια φυσική κατάσταση, ωστόσο η γνώση του τρόπου με τον οποίο πρέπει να φροντίζει τον εαυτό του σωστά σε καθημερινή βάση, μειώνει σε μεγάλο βαθμό τις υποτροπές.
Ο χειροπράκτης θα δώσει συμβουλές για τις ασκήσεις των μυών της πλάτης, για παράδειγμα, πώς να κάνετε διατάσεις και ενδυνάμωση ενώ παράλληλα χαλαρώνουν οι αρθρώσεις. Οι ασκήσεις αυτές αποτελούν μία σημαντική προσθήκη στη χειροπρακτική προσέγγιση και είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς ποιες από αυτές είναι ευεργετικές και ποιες θα πρέπει να αποφεύγονται. Η σωστή εκτέλεση των ασκήσεων έχει ζωτική σημασία. Η προπόνηση και η εκγύμναση της πλάτης δεν είναι μόνο προληπτική αλλά μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην υγεία του ασθενούς.
Μερικοί χειροπράκτες διαθέτουν δικά τους κέντρα εξάσκησης, όπου οι ασθενείς μπορούν να γυμνάσουν αδύναμους μυς και αρθρώσεις κάτω από την κατάλληλη καθοδήγηση. Η εντατική εξάσκηση μπορεί να συντελέσει στη σημαντική βελτίωση σε περίπτωση χρόνιου πόνου στην πλάτη που υποτροπιάζει, ή χρόνιου πόνου γενικότερα. Ταυτόχρονα, το γεγονός ότι ο χειροπράκτης γνωρίζει τον ασθενή και παρακολουθεί την εκγύμνασή του εξασφαλίζει την καλύτερη δυνατή αποκατάσταση. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου, περνάνε μήνες ή και χρόνια μέχρι να εκδηλωθεί μία νόσος με σαφή συμπτωματολογία. Η χειροπρακτική θεραπεία μπορεί να βελτιώσει μία τέτοια κατάσταση. Στις περισσότερες όμως περιπτώσεις, το πρόβλημα επανεμφανίζεται εάν οι θεραπευτικές συνεδρίες σταματήσουν ταυτόχρονα με την εξαφάνιση των συμπτωμάτων. Προκειμένου να προληφθεί η υποτροπή των λειτουργικών διαταραχών, θα πρέπει να μεγαλώσουν τα χρονικά διαστήματα μεταξύ των θεραπειών, και να μειώνεται ο αριθμός των επισκέψεων όσο βελτιώνεται η κατάσταση. Τέλος, μπορεί να χρειάζεται να γίνουν κάποιες επισκέψεις στον χειροπράκτη για προληπτικό έλεγχο και για να εντοπίζονται τυχόν άλλα προβλήματα που ανακύπτουν στους μυς και τις αρθρώσεις. Είναι γνωστό σε όλους ότι, η πρόληψη είναι προτιμότερη από την θεραπεία.
- Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ Η ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΙΚΗ
Οι λειτουργικές διαταραχές της μηχανικής του σώματος είναι ένα πρωταρχικό πρόβλημα για τον ασθενή που πονά. Πρόκειται για ένα θέμα που καταστρέφει την ποιότητα ζωής ενώ παράλληλα, αποτελεί μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, όντας ο κύριος λόγος πρόωρης συνταξιοδότησης και μακρόχρονης απουσίας από την εργασία λόγω ασθένειας. Για παράδειγμα, ένα ποσοστό 45% των ενήλικων Δανών παρουσιάζει ελαφρύ σωματικό άλγος, πόνο σχετικό με τη μηχανική του σώματος, τις τελευταίες 14 ημέρες. Το κοινωνικό κόστος της πάθησης πλησιάζει τα 13-15 δις δανέζικης κορώνας για θεραπεία, πρόνοια, κλπ.
Πλήθος επιστημονικών ερευνών που χρονολογούνται από το τέλος της δεκαετίας του ‘70 έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που βιώνουν οι χειροπράκτες και οι ασθενείς τους μέσα στην πορεία των χρόνων.
Μία διατριβή προς υφηγεσία στην Ελβετία παρουσιάζει τα αποτελέσματα της χειροπρακτικής θεραπείας σε 400 ασθενείς. Το 87% αυτών δήλωσε ότι θεραπεύτηκε πλήρως ή ότι βελτιώθηκε. Το 9% δεν είχε καμία βελτίωση και το υπόλοιπο 4% δεν απάντησε. Το 24% των ασθενών έπαιρνε φαρμακευτική θεραπεία πριν αρχίσει χειροπρακτική. Το ποσοστό αυτό έγινε κάτω από 2% μετά την έναρξη της χειροπρακτικής.
Το «Εγχειρίδιο της Ιατρικής» που δημοσιεύτηκε στην Δανία το 1991, περιγράφει το διαχωρισμό σε δύο ομάδες 634 υπαλλήλων της εταιρείας Phillips που απουσίασαν από την εργασία τους λόγω ασθένειας. Η μία ομάδα έκανε χειροπρακτική θεραπεία ενώ η άλλη ομάδα είτε δεν έκανε χειροπρακτική θεραπεία είτε έκανε άλλου είδους θεραπεία. Η πρώτη ομάδα έλειψε 38% λιγότερες ημέρες λόγω ασθένειας. Υπάρχει λοιπόν, και η κλινική εμπειρία αλλά και οι απτές αποδείξεις για το γεγονός ότι η χειροπρακτική παίζει έναν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της μηχανικής του σώματος.
5. ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΟΗΘΗΘΕΙ
Εάν σύμφωνα με τη εκτίμηση που γίνεται από τον χειροπράκτη το πρόβλημα επιδέχεται χειροπρακτικής αντιμετώπισης, τότε ο ασθενής ανεξαρτήτως ηλικίας, μπορεί να βοηθηθεί. Η ηλικία από μόνη της δεν παίζει ρόλο, αν εξαιρέσει κανείς το γεγονός ότι ένα νεότερο άτομο αποθεραπεύεται ευκολότερα. Η θεραπευτική προσέγγιση βέβαια ποικίλλει ευρέως, ανάλογα με την ηλικία, την κατάσταση υγείας και το πρόβλημα του ασθενούς.
Πρέπει κανείς να συνειδητοποιεί ότι, το αποτέλεσμα της χειροπρακτικής δεν είναι «είτε....ή». Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν. Κάποιοι άλλοι δεν αναρρώνουν πλήρως, αλλά μπορεί να μειωθεί η ένταση του πόνου και να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής τους σε κάποιο βαθμό.
6. Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΥΩΝ
Αν υπάρχει ανισορροπία στη σχέση θέσης και κίνησης των σπονδύλων, δημιουργείται μη φυσιολογική διάταση και επίδραση στους συνδέσμους και στους μεσοσπονδύλιους δίσκους. Η τάση που συσσωρεύεται στους μυς μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και οίδημα των γύρω ιστών, όπως επίσης και ερεθισμό των παρακείμενων νεύρων.
Η λειτουργία των νεύρων είναι να μεταδίδει ζωτικά ερεθίσματα από και προς τον εγκέφαλο, στο υπόλοιπο σώμα. Εάν τα νεύρα ερεθιστούν στο σημείο που ενώνονται με τον νωτιαίο μυελό και εξέρχονται από τον σπονδυλικό σωλήνα, μπορεί να διαφοροποιηθούν ανάλογα και τα ερεθίσματα που μεταδίδουν.
Αυτή η απόκλιση από τη φυσιολογική οδό του εγκεφάλου και το συντονισμό του σώματος δημιουργεί ένα σύμπτωμα.
Τα συμπτώματα μπορεί να γίνουν αντιληπτά σε μία συγκεκριμένη περιοχή της ράχης ή σε πιο απομακρυσμένη περιοχή του σώματος η οποία συνδέεται με το ερεθισμένο νεύρο.
Για παράδειγμα, εάν πρόκειται για νεύρο που αφορά στην κατώτερη μοίρα του αυχένα, ο πόνος μπορεί να προκύψει στην ίδια περιοχή, δηλ. τοπικά ή και σε σημεία της ωμοπλάτης ή του χεριού που συνδέονται άμεσα με το νεύρο. Όσον αφορά το τελευταίο, τα συμπτώματα μπορεί εκτός από πόνο να είναι μούδιασμα, τσιμπήματα, αίσθηση καύσους, σπασμός, μυϊκός τρόμος ή μείωση της μυϊκής δύναμης.
Σε περίπτωση ερεθισμού νεύρου που εξέρχεται από σπονδυλικό διάστημα της θωρακικής μοίρας, προκύπτουν συμπτώματα που μπορεί να γίνουν αντιληπτά σαν αίσθηση ενόχλησης τοπικά ή συμπτώματα που μοιάζουν να ξεκινούν από κάποιο εσωτερικό όργανο, όπως ο κωλικός νεφρού ή ενόχληση που να μοιάζει με πόνο της σκωληκοειδίτιδας.
Η χειροπρακτική μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα σε περίπτωση που ο πόνος προέρχεται από λειτουργικές διαταραχές της μηχανικής του σώματος και όχι από κάποιο εσωτερικό όργανο.
Τα προβλήματα της οσφύος δεν έχουν πάντοτε σαν απόρροια εντοπισμένο πόνο, συχνότατα δε γίνονται αισθητά σαν πόνος στη βουβωνική χώρα, στους γλουτούς ή τα πόδια, της μίας ή και των δύο πλευρών ταυτόχρονα.
6. ΤΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Ο ΧΕΙΡΟΠΡΑΚΤΗΣ
Κάθε πάθηση που έχει σχέση με λειτουργικές διαταραχές της μηχανικής των μυών και των αρθρώσεων.
Παρακάτω δίνεται μία σύντομη περιγραφή των συχνότερων παθήσεων στις οποίες επιτυγχάνονται καλά αποτελέσματα με τη χειροπρακτική.
6.1 ΟΣΦΥΪΚΟΣ ΠΟΝΟΣ (ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ)
Περισσότεροι από τους μισούς ασθενείς που κάνουν χειροπρακτική έχουν πόνο στην οσφύ. Πρόκειται για ασθενείς απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα, άνδρες και γυναίκες.
Το 80% του ενήλικου πληθυσμού θα παρουσιάσει κάποια στιγμή πόνο στην οσφύ, σε ηλικία μεταξύ 25-60 ετών. Ωστόσο, δεν πρόκειται για ένα πρόβλημα που εμφανίζεται αποκλειστικά σε ενήλικες, γιατί απαντάται και σε ηλικίες 6-13 ετών (25%) αλλά και σε ομάδες με ηλικίες 14-18 ετών (33%).
Ο λόγος για τον οποίο παρουσιάζοντα πολλά προβλήματα στην οσφύ είναι ότι δέχεται μεγάλες πιέσεις, όπως το βάρος του σώματος, και το γεγονός ότι, έχει μεγάλη ελαστικότητα.
Η οσφυαλγία (LUMBAGO) έχει σαν αποτέλεσμα πόνο, ακαμψία και πρόσθια κάμψη της σπονδυλικής στήλης.
Παρουσιάζεται συχνά σε συνδυασμό με κάποια σωματική επιβάρυνση, φτάρνισμα, βήχα, ψύξη, ή απότομη κίνηση. Συνήθως κανείς είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένος όταν οδηγεί αυτοκίνητο, εργάζεται σε κακή στάση, σηκώνει επανειλημμένα βαριά αντικείμενα ή εκτίθεται σε κραδασμούς.
Τα παραπάνω ισχύουν και για τους ανθρώπους που είναι σε κακή φυσική κατάσταση ή έχουν αδύναμο μυϊκό σύστημα.
6.2 ΙΣΧΙΑΛΓΙΑ
Το ισχιακό νεύρο είναι το μεγαλύτερο νεύρο του σώματος. Έχει περίπου το πάχος του μικρού μας δακτύλου. Η ισχιαλγία είναι πάθηση που οφείλεται στο ισχιακό νεύρο και προκαλεί πόνο της κατώτερης μοίρας της ράχης. Ο πόνος αυτός αντανακλά στο ένα ή και στο άλλο πόδι κατά μήκος της διαδρομής του νεύρου, στο πίσω μέρος του μηρού, την πτέρνα ή το μεγάλο δάκτυλο. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι, δεν μπορεί να γίνει άρση του ποδιού, όταν βρίσκεται κανείς σε ύπτια θέση χωρίς πόνο.
Η χειροπρακτική θεωρείται πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση του οσφυϊκού πόνου, με ή χωρίς συμπτώματα ισχιαλγίας.
6.3 ΠΡΟΒΟΛΗ ΜΕΣΟΣΠΟΝΔΥΛΙΟΥ ΔΙΣΚΟΥ (ΔΙΣΚΟΚΗΛΗ)
Η προβολή του μεσοσπονδύλιου δίσκου είναι αρκετά συχνή στην οσφυϊκή χώρα, λιγότερο στον αυχένα και σπάνια στους σπονδύλους του θώρακα.
Τα άτομα που έχουν προβολή μεσοσπονδύλιου δίσκου δεν έχουν απαραίτητα πόνο. Ουσιαστικά 40% του πληθυσμού ηλικίας άνω των 40 και 80% των ατόμων άνω των 75 ετών, έχουν προβολή χωρίς να το έχουν αντιληφθεί. Είναι πιθανό, να έχει κανείς προβολή μεσοσπονδύλιου δίσκου και πόνο χωρίς απαραίτητα ο πόνος να προέρχεται από τον μεσοσπονδύλιο δίσκο.
Ακόμη, κάποια μετεγχειρητικά προβλήματα που προκύπτουν μετά από επέμβαση για την αντιμετώπιση μεσοσπονδύλιου δίσκου, επιδέχονται χειροπρακτικής αντιμετώπισης σε κάποιο βαθμό.
6.4 ΚΟΚΚΥΓΑΣ
Πόνος στον κόκκυγα (το μικρό οστάριο στο τέλος της σπονδυλικής στήλης) προκαλείται από:
Πτώση στο οπίσθιο μέρος του σώματος
Προβλήματα στην οσφύ ή στην ιερολαγόνια άρθρωση
Επιβάρυνση – διάταση κατά την διάρκεια του τοκετού
Με τον ίδιο τρόπο που προβλήματα της οσφύος μπορεί να προκαλέσουν πόνο στον κόκκυγα, μπορεί να συμβεί και το αντίθετο.
Το κατώτερο τμήμα της συνέχειας του νωτιαίου μυελού εφάπτεται στον κόκκυγα. Τάσεις που ασκούνται στο νωτιαίο μυελό λόγω προβλήματος του κόκκυγα, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα και σε άλλες πιο απομακρυσμένες περιοχές, όπως ο αυχένας και το κεφάλι.
6.5 ΑΥΧΕΝΑΣ
Ο λόγος για τον οποίο παρουσιάζει πρόβλημα ο αυχένας είναι 1) έχει λεπτή κατασκευή και ταυτόχρονα 2) ότι είναι εξαιρετικά ευλύγιστος.
Το 23% του ενήλικου πληθυσμού μπορεί να είχε προβλήματα στον αυχένα και την ωμοπλάτη μέσα στο τελευταίο δεκαπενθήμερο. Το δεύτερο σε σημασία σύμπτωμα που παρουσιάζεται στη ράχη, μετά τον πόνο της οσφύος, είναι προβλήματα στον αυχένα.
Λειτουργικές διαταραχές του αυχένα μπορούν να έχουν σαν αποτέλεσμα πόνο στον αυχένα, πονοκέφαλο, συμπτώματα στους ώμους, τον καρπό, τις αρθρώσεις των χεριών, πόνο στους πήχεις, τους αγκώνες, τις ωμοπλάτες ή την άνω θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης.
Ανάμεσα στα συχνότερα αίτια που αναφέρονται είναι η συχνότατη επανάληψη μίας συγκεκριμένης κίνησης και η εργασία για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς διάλειμμα ή αλλαγή στάσης. Μπορεί ακόμη να συμβάλουν σε αυχενικό πόνο, ψύξη, έκθεση στο κρύο ή πτώση της θερμοκρασίας ή σωματική κόπωση.
Η μυϊκή επιβάρυνση τραυματικής αιτιολογίας είναι μία σημαντική παράμετρος για το συγκεκριμένο θέμα. Όπως για παράδειγμα, κάκωση που περιλαμβάνει απότομη κίνηση της κεφαλής, πρώτα προς τη μία και μετά προς την άλλη κατεύθυνση.
Η χειροπρακτική επέμβαση στον αυχένα έχει χαλαρωτικό αποτέλεσμα στις αρθρώσεις και τους μυς της περιοχής. Με την έννοια αυτή, είναι εφικτή η αντιμετώπιση μιας πλειάδας παθήσεων που προέρχονται από την περιοχή αυτή.
6.6 ΚΕΦΑΛΑΛΓΙΑ
Η κεφαλαλγία δεν είναι πάθηση, παρά ενδεικτικό σύμπτωμα κάποιου προβλήματος. Συνήθως, συνυπάρχουν πολλά αίτια για μία κεφαλαλγία. Συχνά, ένας μυϊκός πόνος ή ένα πρόβλημα άρθρωσης μπορεί να είναι «η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι». Όταν πονάτε προκαλείται ένταση, οι αρθρώσεις γίνονται δύσκαμπτες και καθώς αυτό διεγείρει περισσότερο πόνο, ξεκινά έτσι ένας φαύλος κύκλος.
Το 3% του πληθυσμού υποφέρει από κεφαλαλγία καθημερινά, και 10 περίπου τοις εκατό τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. 50% των ανθρώπων αυτών παρουσιάζουν κεφαλαλγία λόγω τάσης. Πρόκειται για την πιο συχνή αιτία επίσκεψης σε έναν ιατρό. Από τους ασθενείς του χειροπρακτη, ένα ποσοστό 10% υποφέρει από κεφαλαλγία.
Το πρώτο πράγμα που κάνει ο χειροπράκτης, πριν αποφασίσει αν μπορεί να βοηθήσει κάποιον ασθενή με κεφαλαλγία, είναι να εξετάσει το κατά πόσον υπάρχουν άλλοι ή πιθανόν πιο σοβαροί λόγοι πονοκεφάλου. Αν κάτι τέτοιο δεν συντρέχει, και ο χειροπράκτης συνδέσει την κεφαλαλγία με μυϊκό ή αρθρικό πρόβλημα, τότε μπορεί και να το αντιμετωπίσει.
Ο τρόπος με τον οποίο κινείται η άρθρωση της κάτω γνάθου με το κρανίο (κροταφογναθική άρθρωση) εξαρτάται από τη λειτουργικότητα του αυχένα και αντίστροφα. Αυτός ο τύπος του μυϊκού-αρθρικού προβλήματος μπορεί, μεταξύ άλλων να προκαλέσει κεφαλαλγία.
6.7 ΠΛΕΥΡΕΣ ΚΑΙ ΘΩΡΑΚΙΚΗ ΜΟΙΡΑ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ
Ο πόνος στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης προκύπτει λιγότερο συχνά απ’ ό,τι στον αυχένα ή στη μέση.
Πόνος προκαλείται για παράδειγμα, από λάθος κίνηση, σωματική επιβάρυνση ή κακή στάση στην εργασία.
Οι μύες που συνδέονται με τους ώμους-ωμοπλάτη μπορούν επίσης να προκαλέσουν πόνο στη μέση μοίρα της ράχης, σε περίπτωση καταπόνησης τους.
Πολλές φορές ο πόνος αντανακλά κατά μήκος των πλευρών και επιδεινώνεται από την πίεση κάποιου νεύρου, στο σημείο που συνδέεται με τη ράχη σε βαθιά εισπνοή ή σε πλάγια κάμψη.
6.8 ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΔΙΑ
Παρότι ο χειροπράκτης αντιμετωπίζει τις λειτουργικές διαταραχές σε όλους τους μυς και τις αρθρώσεις του σώματος, οι περισσότερες θεραπείες επικεντρώνονται στους μυς και τις αρθρώσεις της ράχης ή του ισχίου.
Η χειροπρακτική προσέγγιση των άλλων αρθρώσεων του σώματος κατευθύνεται προς την άρθρωση που δημιουργεί πρόβλημα, και των περιοχών της ράχης και του ισχίου που μπορεί να επηρεάσουν τη συγκεκριμένη άρθρωση.
Παρακάτω θα αναφερθούν μερικά απ’ αυτά τα προβλήματα.
6.9 Η ΩΜΟΠΛΑΤΗ
Τα προβλήματα που αφορούν την ωμοπλάτη έχουν συχνά σαν αποτέλεσμα περιορισμό της κινητικότητας – η άρση του χεριού σε οριζόντια θέση ή η τοποθέτηση του χεριού πίσω από τον αυχένα μπορεί να είναι ιδιαίτερα επώδυνη. Το συχνότερο πρόβλημα των ασθενών είναι να βάλουν και να βγάλουν το πανωφόρι τους. Ο χειροπρακτης μπορεί ν’ αντιμετωπίσει προβλήματα της ωμοπλάτης που προκαλούνται από λειτουργικές διαταραχές του ώμου και της περιοχής της ράχης στην οποία υπάρχει η αντίστοιχη νεύρωση.
6.10 Ο ΑΓΚΩΝΑΣ
Η επικονδυλίτιδα που είναι γνωστή σαν «tennis elbow» αλλά και σαν «golf elbow» φαίνεται να οφείλεται στα δύο αντίστοιχα αθλήματα. Παρόλα ταύτα, μπορεί να προκύψει και από διαφόρου τύπου κακώσεις – επιβαρύνσεις της άρθρωσης του αγκώνα. Οι διατεταγμένοι σύνδεσμοι και οι καταφύσεις των μυών αποθεραπεύονται ταχύτερα, όταν ανατάσσονται οι αρθρικές επιφάνειες και διατηρούν τη σωστή κινητικότητα.
6.11 Ο ΚΑΡΠΟΣ, Η ΑΚΡΑ ΧΕΙΡ ΚΑΙ ΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ
Όταν διατείνεται ο καρπός, μπορεί να προκύψει πρόβλημα ακόμη και στο αντιβράχιο. Πόνος και αίσθηση μουδιάσματος προκύπτει στα δάκτυλα και την άκρα χείρα, συμπτώματα που αντανακλούν μέχρι και τον αγκώνα. Προσπαθώντας κανείς να προστατευτεί από πέσιμο προτείνοντας το χέρι του μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα. Η διάταση των αρθρώσεων των δακτύλων μπορεί επίσης να προκαλέσει πόνο και δυσκαμψία.
6.12 ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Συχνά λέγεται στους ασθενείς που πάσχουν από οστεοαρθίτιτδα ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε γι αυτό. «Είναι μία πάθηση που πρέπει να μάθουν να ζούν με αυτή». Είναι γεγονός ότι η οστεοαρθρίτιδα δεν μπορεί να εξαφανισθεί. Ωστόσο, η εμπειρία δείχνει ότι, ο πόνος απαλύνεται και σε μερικές περιπτώσεις, εξαφανίζεται. Ο βαθμός στον οποίο επιτυγχάνεται η μείωση του πόνου, είναι συνάρτηση της κάκωσης και της θέσης της άρθρωσης.
6.13 ΤΟ ΓΟΝΑΤΟ
Η κάκωση του γόνατου οφείλεται συχνότατα σε μετατόπιση του ενός από τα δύο τμήματα χόνδρου που βρίσκονται στον μηνίσκο. Η κάκωση αυτή που προκύπτει συνήθως από αθλητικές δραστηριότητες, αντιμετωπίζεται από τον χειροπράκτη.
Το 60% των κακώσεων στο ποδόσφαιρο αφορά το γόνατο, με αποτέλεσμα οξύ πόνο που γίνεται αντιληπτός κάτω από την επιγονατίδα.
6.14 Η ΠΟΔΟΚΝΗΜΙΚΗ
Το διάστρεμμα της ποδοκνημικής μπορεί κάτω από φυσιολογικές συνθήκες να αυτο-ιαθεί, ωστόσο παρατείνεται το διάστημα αποθεραπείας, εκτός και αν αντιμετωπισθεί άμεσα. Κατ’αυτόν τον τρόπο μειώνεται η πιθανότητα επανάληψης διαστρέμματος. Ο πάγος τοποθετείται την αμέσως επόμενη στιγμή που προκύπτει το διάστρεμμα και δεν απομακρύνεται παρά όταν υποχωρήσει το οίδημα. Σε ελαφρές περιπτώσεις είναι εύκολο να χρησιμοποιήσει κανείς ειδικές φαρμακευτικού τύπου παγοκύστες. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις απαιτείται χειροπρακτική ή άλλη αντιμετώπιση.
6.15 ΤΟ ΑΚΡΟ ΠΟΔΙ
Τα πόδια είναι καθημερινά εκτεθειμένα σε απίστευτα μεγάλη πίεση, ειδικά δε σε περίπτωση αθλητικής δραστηριότητας. Στο τρέξιμο, τα πόδια σηκώνουν τρείς φορές το βάρος του σώματος και ακόμη μεγαλύτερο σε περίπτωση κίνησης σε κεκλιμένο επίπεδο. Αυτό έχει συχνά σαν απόρροια πρόβλημα σε κάποια από τις 27 αρθρώσεις του άκρου ποδός. Οποιαδήποτε δυσλειτουργία του ποδιού προκαλεί απώλεια ισορροπίας του σώματος και άρα πρόβλημα στα ισχία, τα γόνατα ή τη ράχη. Πολλά από αυτά τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με χειροπρακτική θεραπεία.
6.16 ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
Ο χειροπράκτης θεραπεύει μυοσκελετικές διαταραχές και τα συμπτώματα που προκύπτουν εξαιτίας αυτών. Βάσει της εμπειρίας του παρόντος, έχει βρεθεί ότι το παιδικό άσθμα μπορεί να βελτιωθεί με τη χειροπρακτική, μέσω της μυοσκελετικής ανάταξης και επαναφοράς των μυών και αρθρώσεων στη φυσιολογική λειτουργία. Αυτό αφορά παιδιά που σε ένα μικρό βαθμό, παρουσιάζουν άσθμα από πολύ πρώιμη ηλικία. Μία έρευνα που έγινε στη Δανία έδειξε ότι, 92% των γονέων παιδιών με άσθμα που έκαναν χειροπρακτική θεραπεία, δήλωσε ότι υπήρξε βελτίωση.
Άλλη μία έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Δανία σχετικά με νεογνά που παρουσίαζαν κωλικό, έδειξε ότι οι γονείς διαπίστωσαν μείωση των κρίσεων με τη χειροπρακτική θεραπεία.
Γενικά, όταν πόνος που γίνεται αντιληπτός σαν σπλαχνικός από την καρδιά, τους πνεύμονες, το στομάχι ή άλλα εσωτερικά όργανα προκύπτει ουσιαστικά από τη μηχανική του σώματος, μπορεί ν’αντιμετωπιστεί άνετα με χειροπρακτική.
